ตรวจสิ่งแวดล้อมด้านความร้อน สำคัญต่อความปลอดภัยอย่างไร

ตรวจสิ่งแวดล้อม เรื่องความร้อนในพื้นที่ทำงาน สำคัญอย่างไร?

การตรวจสิ่งแวดล้อมด้านความร้อนในพื้นที่ทำงาน เป็นกระบวนการประเมินระดับความร้อนที่พนักงานสัมผัสระหว่างปฏิบัติงาน โดยใช้ดัชนี WBGT และพิจารณาภาระงานร่วมด้วย เพื่อป้องกันภาวะเครียดจากความร้อน ลดความเสี่ยงต่อสุขภาพและอุบัติเหตุ รวมถึงช่วยให้นายจ้างควบคุมสภาพการทำงานตามเกณฑ์กฎหมายได้อย่างเหมาะสม โดยเฉพาะโรงงานที่มีเตาหลอม เครื่องจักรให้ความร้อน หรือพื้นที่ทำงานกลางแจ้ง

ในโรงงานอุตสาหกรรม ความร้อนไม่ได้เกิดจากอุณหภูมิภายนอกเพียงอย่างเดียว แต่ยังมาจากเครื่องจักร กระบวนการผลิต ไอน้ำ เตาอบ รวมถึงกิจกรรมที่ต้องใช้แรงมากตลอดวัน พนักงานบางคนอาจต้องทำงานในพื้นที่ที่อากาศถ่ายเทไม่สะดวก ขณะที่บางตำแหน่งต้องอยู่ใกล้แหล่งกำเนิดความร้อนโดยตรง

ปัญหาคือความร้อนสะสมไม่ได้สังเกตได้จากความรู้สึกเสมอไป คนทำงานในพื้นที่เดียวกันอาจได้รับผลกระทบแตกต่างกันตามลักษณะงาน เสื้อผ้าที่สวมใส่ และสภาพร่างกาย

ดังนั้น การ ตรวจสิ่งแวดล้อมในการทำงาน จึงไม่ใช่เพียงขั้นตอนการตรวจวัดเพื่อจัดทำเอกสาร แต่เป็นข้อมูลสำคัญในการตัดสินใจว่าพื้นที่ใดต้องปรับปรุง ควรจัดเวลาพักอย่างไร และมีมาตรการใดที่ช่วยลดความเสี่ยงได้จริง

ตรวจสิ่งแวดล้อมด้านความร้อน คืออะไร?

การตรวจสิ่งแวดล้อมด้านความร้อน คือการตรวจวัดและประเมินสภาวะความร้อนในบริเวณที่ลูกจ้างปฏิบัติงาน เพื่อพิจารณาว่าระดับความร้อนสอดคล้องกับมาตรฐานความปลอดภัยหรือไม่

โดยทั่วไปจะต้องคำนึงถึงหลายปัจจัย ได้แก่ อุณหภูมิอากาศ ความชื้น ความร้อนจากการแผ่รังสี และการเคลื่อนที่ของอากาศ รวมถึงความหนักเบาของงานที่พนักงานทำอยู่

การตรวจความร้อนต่างจากการวัดอุณหภูมิทั่วไปอย่างไร?

เครื่องวัดอุณหภูมิห้องสามารถบอกอุณหภูมิของอากาศได้ แต่ไม่เพียงพอสำหรับประเมินความเสี่ยงจากความร้อนในงานอุตสาหกรรม

ตัวอย่างเช่น พนักงานสองคนทำงานในอุณหภูมิอากาศเท่ากัน แต่คนหนึ่งนั่งตรวจสอบชิ้นงาน ส่วนอีกคนต้องยกวัสดุใกล้เตาหลอม ทั้งสองคนย่อมมีภาระความร้อนต่อร่างกายแตกต่างกัน

การประเมินจึงใช้ดัชนี WBGT (Wet Bulb Globe Temperature) ซึ่งคำนึงถึงปัจจัยความร้อนของสภาพแวดล้อมได้ครอบคลุมกว่าเครื่องวัดอุณหภูมิธรรมดา โดยต้องนำผลไปพิจารณาร่วมกับภาระงานและปัจจัยเสี่ยงอื่นด้วย 

ทำไมการตรวจสิ่งแวดล้อมด้านความร้อนจึงสำคัญต่อโรงงาน?

1. ลดความเสี่ยงจากภาวะเครียดเนื่องจากความร้อน

เมื่อร่างกายได้รับความร้อนมากกว่าที่สามารถระบายออกได้ อาจเกิดภาวะ Heat Stress หรือความเครียดจากความร้อน และนำไปสู่อาการผิดปกติ เช่น อ่อนเพลีย เวียนศีรษะ เป็นตะคริวจากความร้อน หรือเจ็บป่วยรุนแรง

โดยเฉพาะภาวะลมแดดหรือ Heat Stroke ซึ่งเป็นเหตุฉุกเฉินทางการแพทย์ที่อาจเป็นอันตรายถึงชีวิต

การตรวจวัดช่วยให้องค์กรทราบว่าพื้นที่ใดมีความเสี่ยงและควรเริ่มควบคุมก่อนเกิดเหตุ 

2. ช่วยลดความเสี่ยงต่อการเกิดอุบัติเหตุ

พนักงานที่เผชิญความร้อนและความเหนื่อยล้าอาจมีสมาธิและความสามารถในการปฏิบัติงานลดลง ส่งผลต่อความปลอดภัย โดยเฉพาะงานที่ต้องใช้ความแม่นยำหรือทำงานร่วมกับเครื่องจักร

ตัวอย่างเช่น งานควบคุมเครื่องจักร งานขับรถยก หรืองานซ่อมบำรุงที่ต้องใช้เครื่องมือเฉพาะ

3. สนับสนุนการปฏิบัติตามกฎหมายแรงงาน

ประเทศไทยมีกฎกระทรวงกำหนดมาตรฐานด้านความร้อน แสงสว่าง และเสียง พ.ศ. 2559 ซึ่งกำหนดระดับความร้อนที่นายจ้างต้องควบคุมตามลักษณะภาระงาน

การตรวจวัดอย่างถูกวิธีช่วยให้นายจ้างมีข้อมูลสำหรับตรวจสอบความสอดคล้องกับเกณฑ์ และเตรียมมาตรการแก้ไขเมื่อพบค่าที่เกินมาตรฐาน

4. ช่วยวางแผนการปรับปรุงพื้นที่อย่างตรงจุด

หากไม่ตรวจวัด องค์กรอาจลงทุนติดตั้งพัดลมหรือปรับปรุงระบบระบายอากาศโดยไม่ทราบว่าแหล่งกำเนิดความร้อนหลักอยู่ตรงไหน

ผลตรวจช่วยใช้ประกอบการตัดสินใจ เช่น การติดตั้งฉนวนหรือแผงกันรังสีความร้อน การแยกพื้นที่ร้อนจากพื้นที่ทำงาน และการปรับเวลาทำงานให้เหมาะสม

5. ใช้ติดตามผลหลังปรับปรุงสภาพแวดล้อม

ประโยชน์อีกด้านหนึ่งของการตรวจความร้อนคือการเปรียบเทียบค่าก่อนและหลังดำเนินการแก้ไข

ตัวอย่างเช่น โรงงานติดตั้งระบบดูดระบายอากาศเพิ่มบริเวณเตาอบ เมื่อปรับปรุงเสร็จแล้วสามารถตรวจซ้ำภายใต้สภาพการผลิตที่เปรียบเทียบกันได้ เพื่อประเมินว่ามาตรการควบคุมได้ผลตามเป้าหมายหรือไม่

พื้นที่ทำงานประเภทใดควรให้ความสำคัญกับการตรวจวัดความร้อน?

ไม่ใช่เฉพาะโรงหลอมโลหะเท่านั้นที่ต้องประเมินความร้อน พื้นที่อื่นที่มีความร้อนจากกระบวนการผลิต แสงแดด หรือภาระงานสูงก็อาจมีความเสี่ยงได้เช่นกัน

ตารางนี้เป็นตัวอย่างพื้นที่ที่ควรประเมินความเสี่ยง ไม่ได้หมายความว่าทุกกิจการในตารางมีหน้าที่ตรวจวัดตามกฎหมายเหมือนกันทั้งหมด ต้องพิจารณาประเภทกิจการและข้อกำหนดที่ใช้บังคับเป็นรายกรณี

การตรวจวัดความร้อนในพื้นที่ทำงานใช้ค่า WBGT อย่างไร?

WBGT คืออะไร?

WBGT ย่อมาจาก Wet Bulb Globe Temperature หรืออุณหภูมิเวตบัลบ์โกลบ เป็นดัชนีที่ใช้ประเมินสภาวะความร้อนในสถานที่ทำงาน

เครื่องมือวัด WBGT อาศัยข้อมูลจากเซนเซอร์หรือเทอร์โมมิเตอร์ที่เกี่ยวข้องกับอุณหภูมิกระเปาะเปียกตามธรรมชาติ อุณหภูมิโกลบ และอุณหภูมิกระเปาะแห้งตามกรณีใช้งาน

สูตรคำนวณ WBGT

กรณีในอาคาร หรือพื้นที่กลางแจ้งที่ไม่มีแสงแดดโดยตรง

กรณีกลางแจ้งที่มีแสงแดดโดยตรง

โดยที่

• \(T_{nwb}\) คือ อุณหภูมิกระเปาะเปียกตามธรรมชาติ

• \(T_g\) คือ อุณหภูมิโกลบ

• \(T_{db}\) คือ อุณหภูมิกระเปาะแห้ง

สูตรดังกล่าวเป็นนิยามการคำนวณ WBGT ตามกฎกระทรวงไทย แต่การตรวจเพื่อใช้อ้างอิงทางกฎหมายยังต้องปฏิบัติตามหลักเกณฑ์การตรวจวัดและวิธีวิเคราะห์ที่เกี่ยวข้อง ไม่ใช่คำนวณจากอุณหภูมิห้องหรือค่าความชื้นทั่วไปเพียงอย่างเดียว

มาตรฐานความร้อนในการทำงานตามกฎหมายไทย

ตามกฎกระทรวงกำหนดมาตรฐานในการบริหาร จัดการ และดำเนินการด้านความปลอดภัย อาชีวอนามัย และสภาพแวดล้อมในการทำงานเกี่ยวกับความร้อน แสงสว่าง และเสียง พ.ศ. 2559 ได้กำหนดระดับความร้อนตามภาระงานไว้ดังนี้

ที่มา: กฎกระทรวง พ.ศ. 2559 ข้อ 2 และเอกสารกองความปลอดภัยแรงงาน 

ข้อสำคัญ: ตัวเลข 34, 32 และ 30°C เป็นค่าเฉลี่ย WBGT ไม่ใช่อุณหภูมิอากาศทั่วไป และตามนิยามของกฎกระทรวง การพิจารณาระดับความร้อนอ้างอิงค่าเฉลี่ยในช่วงสองชั่วโมงที่มี WBGT สูงสุดของการทำงานปกติ

การกำหนดว่างานใดเป็นงานเบา ปานกลาง หรือหนัก ต้องพิจารณาการใช้พลังงานและลักษณะงานจริง ไม่สามารถตัดสินจากชื่อตำแหน่งงานเพียงอย่างเดียว

อีกทั้งค่าที่ไม่เกินเกณฑ์ไม่ได้หมายความว่าพนักงานทุกคนจะปลอดภัยโดยอัตโนมัติ เพราะความเสี่ยงยังขึ้นอยู่กับสภาพร่างกาย การปรับตัวต่อความร้อน ชุดป้องกันที่สวมใส่ และระยะเวลาทำงาน

ขั้นตอนตรวจวัดความร้อนในสถานประกอบการ

การตรวจวัดที่นำผลไปใช้ได้จริงต้องเริ่มตั้งแต่การสำรวจลักษณะงานจนถึงการติดตามผลหลังแก้ไข

ขั้นตอนที่ 1 สำรวจพื้นที่และแหล่งกำเนิดความร้อน

เจ้าหน้าที่ต้องรวบรวมข้อมูลเกี่ยวกับจุดทำงาน เครื่องจักร แหล่งความร้อน สภาพการระบายอากาศ และจำนวนพนักงานที่สัมผัสความร้อน

ควรให้ความสำคัญกับจุดที่พนักงานอยู่ประจำและพื้นที่ที่ได้รับผลจากรังสีความร้อนโดยตรง

ขั้นตอนที่ 2 วิเคราะห์ลักษณะงานของพนักงาน

จำแนกภาระงานตามความหนักเบา พร้อมบันทึกกิจกรรมที่ทำจริง ระยะเวลาปฏิบัติงาน และการหมุนเวียนระหว่างจุดทำงาน

ขั้นตอนนี้สำคัญเพราะเกณฑ์ระดับความร้อนที่ยอมให้มีความแตกต่างกันตามภาระงาน

ขั้นตอนที่ 3 เตรียมเครื่องมือวัด WBGT

เลือกเครื่องมือที่เหมาะสมกับการใช้งาน ตรวจสอบสภาพอุปกรณ์ การสอบเทียบ และปฏิบัติตามคู่มือผู้ผลิตรวมถึงข้อกำหนดการตรวจวัดที่เกี่ยวข้อง

ตำแหน่งวางเครื่องควรสะท้อนสภาพความร้อนที่พนักงานสัมผัสจริง ไม่ใช่เลือกเฉพาะจุดที่สะดวกในการตั้งอุปกรณ์

ขั้นตอนที่ 4 ตรวจวัดระหว่างการทำงานจริง

ดำเนินการตรวจในสภาพการผลิตตามปกติ โดยให้ความสำคัญกับช่วงที่มีความร้อนสูง และบันทึกเงื่อนไขการทำงานที่อาจมีผลต่อค่าที่ตรวจวัด

หากมีหลายจุดทำงานหรือพนักงานต้องเคลื่อนย้ายระหว่างพื้นที่ อาจต้องวิเคราะห์รูปแบบการสัมผัสความร้อนเพิ่มเติม

ขั้นตอนที่ 5 วิเคราะห์และเปรียบเทียบกับมาตรฐาน

นำค่าที่ได้มาวิเคราะห์ตามวิธีที่กฎหมายกำหนด แล้วเปรียบเทียบกับเกณฑ์ WBGT ของประเภทงานนั้น

ควรพิจารณาร่วมกับปัจจัยที่อาจเพิ่มความเสี่ยง เช่น ชุด PPE ที่ระบายความร้อนได้จำกัดและการออกแรงอย่างต่อเนื่อง

ขั้นตอนที่ 6 จัดทำรายงานและติดตามมาตรการควบคุม

ผลตรวจควรแสดงจุดตรวจ สภาพการทำงาน เครื่องมือ วิธีตรวจวัด ค่าที่ได้ และข้อเสนอแนะในการปรับปรุง

เมื่อพบจุดเสี่ยงต้องกำหนดผู้รับผิดชอบและติดตามผลหลังแก้ไข ไม่ควรจบกระบวนการเพียงการจัดเก็บรายงาน

หากผลตรวจวัดความร้อนเกินมาตรฐาน ควรทำอย่างไร?

การแก้ปัญหาควรเริ่มจากการลดความร้อนที่แหล่งกำเนิดและปรับสภาพแวดล้อม ก่อนพึ่งพาอุปกรณ์ป้องกันส่วนบุคคลเพียงอย่างเดียว

แนวทางเหล่านี้สอดคล้องกับคำแนะนำของ NIOSH ที่ให้ความสำคัญกับมาตรการทางวิศวกรรม การจัดเวลาพัก การดื่มน้ำ และการปรับตัวก่อนทำงานในสภาพร้อน 

ทำไมการติดตั้งพัดลมอย่างเดียวอาจไม่เพียงพอ?

การเพิ่มการเคลื่อนที่ของอากาศอาจช่วยระบายความร้อนได้ในบางสภาพแวดล้อม แต่หากพื้นที่มีแหล่งกำเนิดรังสีความร้อนสูง หรืออุณหภูมิอากาศสูงมาก การติดพัดลมเพียงอย่างเดียวอาจไม่แก้ปัญหาที่ต้นเหตุ

จึงควรประเมินสภาพการทำงานจริง เลือกมาตรการให้เหมาะกับแหล่งความร้อน และตรวจซ้ำภายหลังปรับปรุง

อาการผิดปกติจากความร้อนที่ไม่ควรมองข้าม

พนักงานและหัวหน้างานควรรู้จักอาการผิดปกติที่อาจเกิดจากความร้อน เพื่อดำเนินการช่วยเหลือได้อย่างรวดเร็ว

อาการดังกล่าวไม่ใช่เกณฑ์สำหรับวินิจฉัยโรคด้วยตนเอง หากอาการรุนแรงหรือไม่ดีขึ้นควรให้บุคลากรทางการแพทย์ประเมิน ผู้ที่หมดสติหรือกลืนไม่ได้ห้ามป้อนน้ำ

ตัวอย่างการนำผลตรวจความร้อนไปใช้ในโรงงาน

สมมติว่าโรงงานผลิตอาหารมีพนักงานปฏิบัติงานใกล้เตาอบและต้องยืนทำงานต่อเนื่องหลายชั่วโมง

ก่อนตรวจวัด เจ้าหน้าที่ความปลอดภัยพบว่าพนักงานแจ้งปัญหาร้อนและเหนื่อยล้า แต่ยังไม่ทราบว่าบริเวณใดมีระดับความร้อนสูงที่สุด

โรงงานจึงวางแผนการประเมินดังนี้

• สำรวจตำแหน่งพนักงานบริเวณเตาอบและแนวทางเดิน

• บันทึกภาระงานและช่วงเวลาเปิดใช้งานเตา

• ตรวจวัด WBGT ในสภาพการทำงานจริง

• เปรียบเทียบค่าตามประเภทงานที่ถูกต้อง

• พิจารณามาตรการกั้นความร้อนหรือปรับระบบระบายอากาศ

• ตรวจซ้ำหลังดำเนินการปรับปรุง

ตัวอย่างนี้แสดงให้เห็นว่าการตรวจวัดไม่ได้มีไว้เพียงบอกตัวเลขอุณหภูมิ แต่สามารถช่วยค้นหาสาเหตุ วางแผนแก้ไข และตรวจสอบประสิทธิผลของมาตรการความปลอดภัยได้

หมายเหตุ: เป็นสถานการณ์สมมติเพื่ออธิบายขั้นตอน ไม่ใช่กรณีศึกษาหรือผลตรวจจริงของ Master Safety

ตรวจวัดความร้อนบ่อยแค่ไหนจึงเหมาะสม?

ความถี่ในการตรวจต้องพิจารณาตามประเภทกิจการ หลักเกณฑ์การตรวจวัดที่บังคับใช้ และการเปลี่ยนแปลงสภาพการทำงาน

นอกเหนือจากรอบตรวจตามข้อกำหนด ควรพิจารณาประเมินเพิ่มเติมเมื่อมีการเปลี่ยนเครื่องจักร เพิ่มกำลังการผลิต เปลี่ยนลักษณะงานหรือพื้นที่ทำงาน รวมถึงเมื่อพบข้อร้องเรียนเกี่ยวกับความร้อน

หากมีการติดตั้งระบบระบายอากาศหรือฉนวนกันความร้อนใหม่ การตรวจซ้ำช่วยยืนยันว่ามาตรการดังกล่าวลดความเสี่ยงได้ตามเป้าหมายหรือไม่

ข้อควรระวัง: ไม่ควรสรุปว่าทุกสถานประกอบการต้องตรวจความร้อนปีละครั้งเหมือนกันทั้งหมดโดยไม่มีการตรวจสอบเงื่อนไขตามประกาศกรมสวัสดิการและคุ้มครองแรงงานที่เกี่ยวข้อง

Checklist ก่อนตรวจวัดความร้อนในโรงงาน

ใช้รายการนี้สำหรับเตรียมการร่วมกันระหว่างผู้บริหาร หัวหน้างาน และเจ้าหน้าที่ความปลอดภัย

การเลือกผู้ให้บริการตรวจวัดความร้อนควรพิจารณาอะไรบ้าง?

หากองค์กรไม่มีบุคลากรหรือเครื่องมือที่พร้อมสำหรับการตรวจวัด ควรพิจารณาผู้ให้บริการที่มีคุณสมบัติตามข้อกำหนดที่เกี่ยวข้อง โดยตรวจสอบรายละเอียดก่อนว่าบริการครอบคลุมสิ่งใดบ้าง

ประเด็นที่ควรสอบถาม ได้แก่ ความสามารถและคุณสมบัติของผู้ตรวจวัด เครื่องมือและหลักฐานการสอบเทียบ วิธีวิเคราะห์ตามกฎหมาย รูปแบบรายงานผล และคำแนะนำในการควบคุมความเสี่ยงหลังตรวจวัด

การพิจารณาเพียงราคาค่าบริการอาจไม่เพียงพอ เพราะคุณภาพของข้อมูลและความถูกต้องของวิธีตรวจวัดมีผลโดยตรงต่อการนำรายงานไปใช้งาน

สรุป: การตรวจสิ่งแวดล้อมด้านความร้อนช่วยสร้างสถานที่ทำงานที่ปลอดภัยขึ้นได้อย่างไร?

การ ตรวจสิ่งแวดล้อมด้านความร้อน เป็นส่วนสำคัญของการจัดการความปลอดภัยในการทำงาน เพราะช่วยให้องค์กรทราบระดับความร้อนที่พนักงานสัมผัส ประเมินความเสี่ยงตามภาระงาน และวางมาตรการป้องกันได้เหมาะสม

การใช้ค่า WBGT ร่วมกับการพิจารณาลักษณะงานจริงช่วยให้การประเมินแม่นยำกว่าการดูอุณหภูมิอากาศเพียงอย่างเดียว และยังเป็นข้อมูลสนับสนุนการควบคุมสภาพการทำงานให้สอดคล้องกับกฎหมาย

สำหรับโรงงานที่มีแหล่งกำเนิดความร้อน การวางแผนตรวจวัดตั้งแต่เนิ่น ๆ และนำผลไปปรับปรุงพื้นที่เป็นแนวทางสำคัญในการลดความเสี่ยงต่อสุขภาพของพนักงานอย่างต่อเนื่อง

ต้องการวางแผนตรวจสิ่งแวดล้อมในสถานประกอบการ?

สามารถติดต่อ Master Safety เพื่อสอบถามข้อมูลด้านความปลอดภัยในการทำงานและแนวทางเลือกอุปกรณ์ที่เหมาะสมกับลักษณะงาน ทั้งนี้ควรยืนยันขอบเขตการให้บริการตรวจวัดโดยตรงกับบริษัทก่อนนำข้อความโฆษณาบริการไปเผยแพร่

FAQ คำถามที่พบบ่อยเกี่ยวกับการตรวจสิ่งแวดล้อมด้านความร้อน

1. การตรวจสิ่งแวดล้อมด้านความร้อนคืออะไร?

คือการตรวจวัดและประเมินสภาพความร้อนในบริเวณที่พนักงานปฏิบัติงาน โดยใช้ค่า WBGT ร่วมกับข้อมูลภาระงาน เพื่อตรวจสอบความเสี่ยงต่อสุขภาพและความสอดคล้องกับมาตรฐานความปลอดภัย

2. โรงงานทุกแห่งจำเป็นต้องตรวจวัดความร้อนหรือไม่?

การดำเนินการตามกฎหมายขึ้นอยู่กับประเภทกิจการ สภาพการทำงาน และหลักเกณฑ์ที่เกี่ยวข้อง โรงงานที่มีแหล่งกำเนิดความร้อนควรประเมินความเสี่ยงและตรวจสอบหน้าที่ตามกฎหมาย ไม่ควรถือว่าทุกโรงงานมีข้อกำหนดเหมือนกัน

3. ค่า WBGT เท่าไรถือว่าเกินมาตรฐาน?

ตามกฎกระทรวง พ.ศ. 2559 เกณฑ์ค่าเฉลี่ย WBGT สำหรับงานเบา งานปานกลาง และงานหนักอยู่ที่ไม่เกิน 34°C, 32°C และ 30°C ตามลำดับ โดยต้องตรวจวัดและคำนวณตามวิธีที่กฎหมายกำหนด

4. ใช้เครื่องวัดอุณหภูมิทั่วไปแทนเครื่อง WBGT ได้หรือไม่?

ไม่ควรใช้แทนกันในการประเมินตามเกณฑ์ WBGT เพราะอุณหภูมิอากาศทั่วไปไม่ได้สะท้อนความชื้น รังสีความร้อน และปัจจัยแวดล้อมอื่นอย่างครบถ้วน

5. หากตรวจพบความร้อนเกินมาตรฐานต้องทำอย่างไร?

นายจ้างควรดำเนินการควบคุมสภาพการทำงาน โดยเริ่มจากมาตรการทางวิศวกรรม และใช้มาตรการอื่นตามข้อกำหนดเมื่อจำเป็น พร้อมติดตามผลการแก้ไขและความปลอดภัยของพนักงาน

6. พนักงานที่ทำงานกลางแจ้งจำเป็นต้องประเมินความร้อนหรือไม่?

ควรประเมินเมื่อมีความเสี่ยงจากแดด อุณหภูมิสูง หรือการใช้แรงมาก โดยพิจารณาสภาพแวดล้อมและภาระงานจริง ส่วนหน้าที่ตรวจวัดตามกฎหมายต้องตรวจสอบขอบเขตการบังคับใช้ของกิจการนั้น

7. ควรตรวจวัดความร้อนช่วงเวลาใด?

ควรตรวจในสภาพการทำงานปกติที่สะท้อนความร้อนสูงสุดตามหลักเกณฑ์การตรวจวัดที่เกี่ยวข้อง สำหรับกฎหมายไทยมีนิยามการใช้ค่าเฉลี่ย WBGT ในช่วงสองชั่วโมงที่มีค่าความร้อนสูงสุดของการทำงานปกติ

#ตรวจสิ่งแวดล้อม #ตรวจวัดความร้อน #ความปลอดภัยในการทำงาน #ตรวจวัดสิ่งแวดล้อม #HeatStress #WBGT #อาชีวอนามัย #MasterSafety

• ปรึกษาฟรีทาง  Line : @516hquje
• สนใจบริการตรวจวัดสิ่งแวดล้อม  >>  ดูรายละเอียด  <<